Far: Changing Tides is een esthetisch meesterwerk


Waarom jij dat doet, dat legt den spel noch uit. Er is geen missiestructuur of ene lopend vertelsel. Sterker nog: er is werkelijk noch ooit onvervalst frictie te dit spelwereld. Ie enige mikpunt te den Far-games is ie gaande vasthouden van jij machine; ene soort zeilboottrein diegene jij wegens compleet onduidelijke uitgangspunten bestuurt. Weliswaar bestuur jij ‘m. 

Geen prestatiedruk

Dat doen jij om den zijlen erbij te zetwerk plus voltooid plus toe watten motorbrandstof te vinden om hoewel zwemmend op verkenning te gaan, zodat jij jij route kunt vervolgen. Gaandeweg wordt den machine steeds complexer plus doen jij steeds meer verschillende omgevingen plus ondergronden aan. Maar zelfs dan wordt den spel nooit onvervalst ingewikkeld.

Misschien klinkt dat slaapverwekkend, maar dat is zowel welnu ene ietsje ie mikpunt. Dit spel draait noch wegens daad, maar wegens ie geoefend van ene soort joviaal avontuur. Jouw waant jij ene ontdekkingsreiziger, zonder te weten watten jij vinden wilt. Maar den sfeer is doorlopend intrigerend plus jij kunt niets verschillend dan rechtuit zeildoeken, dus jij blijft maar gaan.

Dat is haastigheid… knus. Te jij eentje, te jij domme zeilboottrein, terwijl jij hoewel jij taakjes doet; ie heeft iets joviaal. Dit spel barst namelijk van den sfeer, mee om den geluidseffecten (ronkende motoren, tikkende regen) plus ene schilderachtige stijl. Ie is moeilijk uit te leggen, maar jij krakende machine, te hoewel zijn mechanische kneuterigheid, wordt ene tweede thuis. Jouw gaat onvervalst van diegene kattebak mis vasthouden, plus voordat jij ie weet zit jij met kippevel op den armen zoals den aftiteling te loeren.

Te lang

Far: Changing Tides is ene hele korte spel plus binnenshuis ene twee uur uit te spelen. Weliswaar gaat ie spel netwerk iets te lang om. Den gameplay-loop valt tegen ie einde van den spel te repetitie. Keer na keer denken jij: oh, ik had nu welnu verwachten dat den spel wasgoed afgelopen. Dan blijkt ie avontuur weliswaar weer op den ene of andere methode om te gaan.

Dat is met name ergerlijk omdat den gameplay ene ietsje slaapverwekkend wordt. Na den zoveelste keer te willen uitstappen wegens motorbrandstof te zoeken religie jij ie welnu. Zowel is ie tijdens latere ‘puzzels’ te den spel ene ietsje wollig watten jij moeten uitrichten. Dit spel is nooit ingewikkeld, maar vergeet somwijlen verhelderend te maken watten nou precies den bedoeling is.

Weliswaar wist Far: Changing Tides mij onvervalst te treffen. Zeker om ie einde, dat even simpel indien doeltreffend is; watten mij betreft ene prima vergelijking voordat den surplus van den spel.

Far: Changing Tides is vanaf 1 maart verkrijgbaar op Xbox One, Xbox Series X/S, PlayStation 4, PlayStation 5 plus pc. Den spel staat zowel op Xbox Spel Pass. 



Inspiratiebron

Plaats een reactie

ajax-loader